yazarların linç yemelik düşünceleri

cevaplanabilir entry
başlıyorum ;
mantı sevmem (hamuru haşlayıp ne kadar güzel bir yemek diyemezsiniz arkadaşlar

euphoria bomboş bir dizi, başımıza kim fenomen ettiyse çıksın ortaya

hayvanları çok severim ama sokaktaki köpeklerin içgüdüsel olarak geceleri saldırganlaştığı ve özellikle çocuklar için tehlike oluşturdukları bir gerçek
Kitlesel ve psikolojik linç gereklidir.

Bilerek, isteyerek birinin canına kıyan bir kişinin idam edilmesi gerektiğini düşünüyorum, bu konuda insan hakları diye bir şeyin dayatılması bana saçma geliyor.

Hümanizmin doruklarında olduğunu zannedip kendi gibi düşünmeyenlere karşı faşist kesilen ve kendini sürekli bir kanaat önderi, aydın gibi gören, üzerine bir de fenomen takılan tatlı Su cihangir tayfasından nefffret ediyorum.

Vejetaryenleri anlıyorum ama veganlık olayı baştan sona kadar saçma geliyor bana. (bulgurdan, soya fasulyesinden köfte, sucuk falan yapıyorlar yahu!)
Kendini aydın olarak adlandıran yahut seküler yaşam tarzını benimsediğini iddia eden insanların özgürlük anlayışları kendi özgürlüklerinden, yaşadıkları dünya ise sadece kendi hayal dünyalarından ibaret. yobaz+(plus) veya çomar+(plus) gibi niteleyici kavramların bu tarz kişiler için kullanılmasının gerekli olduğunu düşünüyorum. Çünkü bu insanların özgürlükleri dünyadaki bütün özgürlüklerden daha önce geliyor ve diğer insanları umursamıyorlar.
Çocuklarınız size göre çok özel, biricik, dahi, her şeyi yapmaya hakkı olan pirems/piremsesler olabilir. Siz öyle zannediyorsunuz. Gerçekte öyle değiller. Gerçekte, verdikleri rahatsızlıkların hiçbirine katlanmak zorunda değiliz ama, yetiştitemediğiniz p.çlerinizi üstümüze salıyorsunuz ve biz maruz kalıyoruz. Suç çocukların değil, sizlerin. Keşke üremeseniz. Üreyince üstün insan olduğunuzu da zannediyorsunuz ama değilsiniz.
hiç starwars izlemedim, aşure sevmem, çocukları sevmem (evet size göre dünya tatlısı olanları da + yeğenlerinizi storylerinizde paylaşmanızdan bıktım ve sizi sessize almaya yetişemiyorum), gençlik/öğrencilik yıllarında istanbul'da yaşamak süper bir şey iken çalışma hayatında (izmir'in rakibi bile olamaz zaten geçiyorum) ankara kendisinden çok daha iyidir